Hoe kun je vader zijn voor je kinderen?

Ik heb geleerd om niet te snel te oordelen over mensen die ik niet ken. Dat is niet altijd eenvoudig, want vaak hebben mensen binnen drie seconden hun mening al klaar.

Ook ik heb moeten leren om mij aan te passen. Om selectief te zijn in de momenten waarop ik ergens wel of niet bij kan zijn. Zo probeer ik aanwezig te zijn bij bijzondere gelegenheden, zoals de laatste schooldag.

En wanneer mijn gezin zonder mij op vakantie gaat, probeer ik daar thuis iets anders tegenover te zetten. Dan regel ik bijvoorbeeld een etentje aan tafel en nodig ik beide opa’s en oma’s uit. Zij kunnen hun verhalen kwijt, er wordt gelachen en we zijn samen.

Thuis maak ik rekentoetsen en één keer per week schrijf ik een tekst voor begrijpend lezen.

Zo probeer ik momenteel vader te zijn.

Niet altijd op de manier die misschien als ‘normaal’ wordt gezien. Maar op een manier die bij mij en mijn situatie past.

Daarnaast schrijf ik mijn levensverhaal in een boek. Inmiddels ben ik daar al anderhalf jaar iedere dag mee bezig.

Iedere dag.

En ik ben nog steeds niet klaar.

Misschien zegt dat ook wel iets over een mensenleven.

Je denkt soms binnen drie seconden te weten wie iemand is.